RUS
Есімін атамауды өтінген жас жігіт бос уақытында қайырымдылық қорының жұмысына атсалысып, шағын садақа жәшігімен автобустарда ауру балалардың еміне қаржы жинайды екен.
«Соңғы уақытта кейбір автобус жүргізушісі салонға кіруге рұқсат бермейді. «Қазақ тілін білмесең, кірмейсің!» дейтіндер де бар. Енді бірі «ақша шынымен де діттеген жерге жете ме?» деп сұрайды. Байқағаным, соңғы кезде тұрғындар жәшікке ақша аз салатын болды. Оның өзінде 10, 20 теңге береді. Әрине, мәселе ниетте, сауаптан болсын. Салыстырмалы түрде алсақ, осыдан 1-2 ай бұрын кем дегенде 50, 100 теңге, тіпті қағаз ақшамен салатындар көп еді. Қазір жолаушылар ұялы телефондарына үңіліп кетіп, хабарламаны тыңдауға да құлшыныс танытпайды», - дейді ол.
Аялдамада Мәриям есімді жолаушыны әңгімеге тартқанымызда ол ауырған адамды, көмекке шын мұқтаж жанды көзбен көрмейінше садақа бермейтінін айтты.
«Менің ұстанымым сондай. Өмір үйретті. Мың теңгеге қайыршы болып қалмаймыз ғой деп, садақа бересің. Қорларға аударасың. Кейін халықтан жиналған қаржының орта жолда жымқырылғанын көріп, жағаңды ұстайсың. Өткенде ғана анау жас қыздың (Перизат Қайрат – ред) жағымсыз тірлігін көріп, халық енді қорға ақша аударады дейсіз бе? Онсыз да айлығы шайлығына жетпейтін сорлы халық. Садақа берсем, жолым ашылады деп ниеттенеді. Ал, ол ақшаны алаяқтар жоқ қылады», - күйінді зейнеткер.
Дүкенде тұратын шағын садақа жәшіктеріне де ақша түспейтін болған. Сатушылар кейде аптасына 1-2 рет ақша салынатынын айтады. Біздің мысал келтіргеніміз, шағын садақа жәшіктері ғана. Оған қаржы түспей жатқанда қорларға тұрғындар ақша аударып жатыр деп ойлайсыз ба? Бұған Перизат Қайраттың әккі әрекеті әсер етті ме екен? Ал, сіз соңғы рет қашан садақа бердіңіз?